Bu söz, gerçek bilgi ve olgunluğun insanı kibirden arındırdığını belirtir. İnsan öğrendikçe ne kadar az şey bildiğini fark eder ve bu durum onu alçak gönüllü olmaya yönlendirir. Tıpkı meyve veren ağacın dallarını aşağı eğmesi gibi, gerçek alimler de bilgilerini kibirlenmek için değil, insanlığa hizmet etmek için kullanırlar.