Körlük (1995)
Jose Saramago’nun distopik başyapıtı Körlük, aniden yayılan körlük salgını karşısında ahlaki değerlerin ve toplumsal düzenin çöküşünü anlatan romandır. Bir akıl hastanesine kapatılan ilk körlerin gözünden, hayatta kalma mücadelesinin nasıl bir vahşete dönüşebileceğini ve devlet otoritesinin çaresizliğini sarsıcı bir dille aktarır. Yazar, fiziksel körlük üzerinden aslında modern toplumun ahlaki ve zihinsel körlüğünü derinlemesine tahlil eder.Eserden derlenen alıntılar, insan doğasının karanlık yüzünü, dayanışmayı, vicdanı ve insan olmanın getirdiği ağır sorumluluğu vurgulayan sarsıcı edebi aforizmalardır. Saramago’nun o kendine has noktalama işaretsiz akıcı üslubuyla kaleme aldığı bilgece sözler, adeta birer insanlık uyarısıdır.
