Deneyim sahibinin, cahil cüretine (Dunning-Kruger sendromuna) veya taze yetmeye ("çömeze") karşı gösterdiği o zeki, alaycı ve kibirli bir Anadolu irfanıdır. Yazar; daha hayatın başında olan, hiçbir tecrübesi olmayan ve sırf okulda öğrendiği üç kelimeyle gelip yıllarını bu işe vermiş ("alfabeyi yutmuş") bir ustaya akıl öğretmeye kalkan o toy, şımarık ve hadsiz karaktere ("Z kuşağına/çömeze"); "Sen daha dünkü çocuksun, alfabenin en son harfisin, kalkmış bana hayatı (dünyayı) öğretiyorsun" diyerek onun o komik cehaletini suratına çarpar.