Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Türk edebiyatının psikolojik roman dehası Peyami Safa’nın, bir gencin hasta dizinin acısıyla başlayıp aşk ve yalnızlık sancılarıyla hastane koridorlarında şekillenen anıtsal ve otobiyografik eseridir. Roman, sadece fiziksel bir hastalığı değil, insanın ruhunda biriken o derin melankoliyi, çaresizliği ve hayata tutunma azmini muazzam bir dille tasvir eder. Kitaptan yapılan alıntılar, acı, yalnızlık, aşk ve insan ruhunun kırılganlığı üzerine yazılmış en sarsıcı aforizmalardır.Safa’nın kelimelerle kurduğu o derin psikolojik tahliller dünyası, okuyucuyu insanın kendi bedeni ve kaderiyle yaptığı o sessiz mücadeleye ortak eder. O, acının insan ruhunu nasıl incelttiğini ve duyarlılığı nasıl artırdığını savunur. Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Türk edebiyatında ruhsal tahlillerin en görkemli ifadesi olarak hakikat ve teselli arayan her okurun kalbinde derin izler bırakmaktadır.
