Bu söz, insan psikolojisinin temel bir dinamikini ve toplumsal eğilimleri çarpıcı bir şekilde ortaya koyar. İnsanlar genellikle, zorlu gerçeklerle yüzleşmek yerine, geçici bir huzur veya umut vaat eden aldatıcı sözlere sığınma eğilimindedir. Hakikat, çoğu zaman rahatsız edici, sorumluluk gerektiren veya mevcut dünya görüşünü sarsan bir yapıya sahip olabilir. Bu durum, bireylerde korku, endişe veya değişim isteksizliği yaratabilir.

Dolayısıyla, kitleler bilinçaltında, anlık rahatlığı sağlayan yalanları, uzun vadede daha doğru ve yapıcı olsa bile acı veren gerçeklere tercih ederler. Bu tercih, hem bireysel savunma mekanizmalarından hem de toplumsal manipülasyonların zemininden beslenir; zira yalanla avutan, anlık onay ve popülerlik kazanırken, hakikati söyleyen çoğu zaman dışlanma veya tepkiyle karşılaşabilir.