Bu söz, tevazunun (alçakgönüllülüğün) insanın karakterine kattığı zarafeti ve estetiği, geleneksel bir örtü olan yaşmak üzerinden mecazlaştırarak anlatır. Tıpkı yaşmağın bir yüzün sadece gözlerini açıkta bırakarak gizemli ve daha çekici bir güzellik sunması gibi, tevazu da insanın sahip olduğu yetenekleri, zenginlikleri veya başarıları göz önüne sermeden, örtülü bir şekilde taşımasını sağlar. Kibir çirkinleştirirken, alçakgönüllülük insanın gerçek değerini daha da parlatır ve onu içsel bir güzellikle sarmalar.