Bu alıntı, entelektüel olmanın ve aydın kimliğinin felsefi ve ahlaki sorumluluğunu sarsıcı bir netlikle ortaya koymaktadır. Gerçek bir aydın, zihinsel konfor alanlarına sığınmayı reddeden, hakikati her türlü ideolojinin ve dogmanın üzerinde tutan kişidir. Onun muhalifliği, yalnızca dışarıdaki karşıt görüşlere değil, kendi zihninde inşa ettiği ideal sisteme karşı da her an tetiktedir. Çünkü güçle kurulan her türlü bağ, özgür düşünceyi evcilleştirir, uyuşturur ve eleştirel aklı köreltir.

Psikolojik açıdan bu durum, bireyin kendi inançlarıyla yüzleşme cesaretini ve entelektüel dürüstlüğünü simgeler. Aydın, iktidarın ve statükonun konforlu cazibesine kapılmadan, sürekli bir arayış ve sorgulama halinde kalabilendir. O, zihnini hiçbir otoriteye ipotek etmeyerek insanlığın ortak vicdanı ve bağımsız sesi olma görevini üstlenir.