İnsani ilişkilerin korunması, ortak hedeflere ulaşılması veya daha büyük bir kaosun önlenmesi için bireysel kibir ve gururun ne denli tehlikeli olabileceğini gösteren pragmatik ve ahlaki bir tespittir. Gurur, bazen insanı yalnızlığa ve uzlaşmazlığa sürükleyen aşılması zor bir duvara dönüşebilir. İstenileni yapmak, her zaman bir yenilgi veya teslimiyet değil; bazen akl-ı selimin, sabrın ve ilişkilerin geleceğini koruma olgunluğunun bir göstergesidir. Bu söz, bize kibrin tuzaklarına düşmemeyi, gerektiğinde esnek olabilmeyi ve sevgi ile barışın korunması için egolarımızdan sıyrılabilmemizin erdemini fısıldar.