Bu söz, insan zihninin en büyük yanılgılarından biri olan ön yargı ve varsayım döngüsünü kırarak hakikate ulaşmanın felsefi bir formülünü sunar. Cartesian şüpheciliğin modern bir yankısı olan bu yaklaşım, doğru bilgiye ulaşmak için önce zihnin mevcut tüm dogmalardan ve peşin hükümlerden arındırılması gerektiğini savunur. Varsayımlar, gerçekliği kendi arzularımıza veya korkularımıza göre bükerek bizi yanıltan zihinsel tuzaklardır. Bir komployu veya hayatın karmaşık bir düğümünü çözmek, dış dünyadaki ipuçlarını aramaktan ziyade, içsel bir temizlikle başlar. Psikolojik açıdan bakıldığında ise zihni temizlemek, bilişsel tarafgirlikleri bir kenara bırakıp olaylara tarafsız bir gözlemci olarak yaklaşabilmektir. İnsan, kendi yarattığı yanılsamaların ötesine geçebildiği ölçüde gerçeğin çıplaklığıyla yüzleşebilir. Bu derin öğüt, bireye kendi hayatındaki illüzyonları yıkması ve olayların ardındaki asıl dinamikleri görebilmesi için berrak bir bilinç düzeyi fısıldar.