Gerçekle yüzleşme korkusunu ve "hayal kırıklığına" karşı alınan o melankolik önlemi anlatır. İnsan kaybettiği bir aşkı, geçmişteki bir dostu veya çocukluk kahramanını tekrar aramak ister. Ancak bulduğunda, o kişinin eskisi gibi olmadığını, değiştiğini veya büyüklüğünü kaybettiğini görme ihtimali ("gerçek"), kişinin kafasındaki o kusursuz anıyı ("hayali") tamamen öldürecektir. Yazar; bazen gerçeğin acımasız ve çirkin yüzünü görmektense, o kişiyi veya olayı zihninde dondurup "kusursuz bir hayal" olarak saklamanın çok daha güvenli ve güzel ("daha iyi") olduğunu hüzünlü bir teslimiyetle itiraf ediyor.