Bu söz, toplumsal huzurun ve sağlıklı ilişkilerin temel şartı olan kabulü ve hoşgörüyü vurgular. İnsanları kendi kalıplarımıza göre değiştirmeye çalışmanın çatışma üreteceğini; huzurlu bir yaşam için onları kendi karakterleri, hataları ve özgünlükleriyle (oldukları gibi) kabullenmeyi öğrenmek gerektiğini açıklar.