(Tasavvufi, psikolojik veya felsefi bir empati/derinlik benzetmesi). Yüzeysel insanların, büyük beyinleri veya derin acıları asla anlayamayacağını ifade eder. Bir dağ (çok büyük acılar çekmiş, olgunlaşmış, devasa bir bilgi veya tecrübe biriktirmiş yüce bir ruh/insan), dışarıdan bakıldığında sadece taştan ibaret görünür. Onun o sarsılmaz duruşunun içindeki volkanları, madenleri, karanlık mağaraları (içini); ancak onunla aynı yükü, aynı ağırlığı ve aynı bilgeliği taşıyan (başka bir dağ) o eş değer büyüklükteki bir ruh anlayabilir.