(Kurumsal hayatın (plaza dünyasının), o yalan ve stres dolu ofis siyasetine karşı duyulan nefretin çok samimi, ironik bir itirafıdır). İnsanların ofislerde makam, unvan, müdürlük uğruna birbirlerini ezdikleri, yalan söyledikleri ve stresten tükendikleri bir dünyada; yazar o sahte ve kibirli maskelerden o kadar bıkmıştır ki; şirket içindeki en huzurlu, dedikodudan uzak, kimsenin ayağını kaydırmaya çalışmayan, sadece işini yapıp insanlara sıcak bir çay veren (odacı/çaycı) o en sade, en samimi ve "en alt" statüdeki insanlara imrenir. Statü yükseldikçe huzur azalır, yalan çoğalır.