Konfüçyüs'ün devlet yönetimi ve toplumsal adalet üzerine söylediği bu bilgece söz, yöneticilerin ahlaki sorumluluğunu ve devletin asıl varoluş amacını en net biçimde ortaya koyar. Adil ve verimli yönetilen bir ülkede yoksulluğun varlığı yöneticilerin bir utancıyken; adaletsiz, yozlaşmış ve kötü yönetilen bir ülkede dürüst insanların yoksul kalması asil bir duruş, haksız yollarla zenginleşmek ise büyük bir ahlaki utançtır. Bu söz, bizi toplumsal adaleti ve paylaşımı savunmaya, zenginliğin ahlaki zeminini sorgulamaya ve her zaman dürüstlüğün ve alın terinin yanında durmaya davet eden ahlaki bir manifestodur.