Konfüçyüs'e atfedilen (veya Budist öğretisine ait) öfkenin ve nefretin anatomisini anlatan harika bir psikolojik kuraldır. İnsanlar, nefret ettiklerinde karşı tarafa zarar verdiklerini veya ondan daha üstün olduklarını sanırlar. Oysa birinden "nefret etmek"; gece uyurken bile onu düşünmek, onun yüzünden huzurunu kaybetmek, beynini ona teslim etmek demektir. Yazar; sana o negatif duyguyu hissettirmeyi (seni zehirlemeyi) başaran o kişinin; aslında senin ruhunu ele geçirip seni içten içe "yendiğini" (ve sana hükmettiğini) çok haklı bir dille anlatır.