Bu ekolojik ve politik eleştiri, otoriter veya kontrolsüz kapitalist devletlerin kendi vatandaşlarına ve doğaya karşı işlediği çifte suçu deşifre eder. Bir devletin asli görevi halkını refaha kavuşturmak ve ülkenin doğasını korumaktır. Ancak yazar, birçok yönetimin ekonomik rant uğruna önce halkın emeğini sömürdüğünü, yoksulluğu görmezden geldiğini, bununla da yetinmeyip madenler, sanayi atıkları veya betonlaşma yoluyla o halkın nefes aldığı, yaşadığı toprağı (çevreyi) bile geri dönülmez şekilde zehirlediğini iddia eder. Söz, insanın sadece siyasi değil, ekolojik olarak da iktidarların kurbanı olduğunu anlatan güçlü bir yeşil manifestodur.