Bu sarsıcı söz, dışarıdan büyük zaferler ve başarılar gibi görünen bazı kazanımların, aslında arka planında büyük kayıplar ve yıkımlar barındırdığını ifade eder. Bir fetih coşkusunun cenaze törenine benzetilmesi, zafer hırsının getirdiği yıkıcı bedelleri ve kaybedilen insani değerleri gözler önüne serer. İnsan, maddi hedeflerine ulaştığında eğer ruhunu, ahlakını ve masumiyetini kaybetmişse, bu başarı aslında kutlanacak bir durum değil, yas tutulacak bir çöküştür. Bu felsefi tespit, güç ve iktidar arayışının getirdiği manevi ölümleri ve kazanılan toprakların yitirilen canlar karşısındaki anlamsızlığını çarpıcı bir biçimde vurgular.