Modern insanın maddeye olan tapınmasını (materyalizmi) ve manevi çöküşünü anlatan dini/felsefi (Tasavvufi veya Stoacı) bir eleştiridir. İnsanlar dış görünüşlerine, yediklerine, sporlarına ve estetiklerine (bedenlerine) inanılmaz bir mesai harcarlar. Ancak o "beden", ölüm geldiğinde toprağa karışacak ve böceklere yem olacaktır. Buna karşılık, sonsuzluğa gidecek olan (ahlak, erdem, vicdan, inanç) "ruh", hiçbir şekilde beslenmez, kötülüklerle kirletilir ve aç bırakılır. Söz, geçici olana yatırım yapıp kalıcı olanı (ruhu) aç bırakan insanın o anlamsız trajedisini tokat gibi yüzümüze vurur.