Bu Makyavelist ve acımasız strateji aforizması, güç savaşlarında ahlaki kavramların tamamen geçerliliğini yitirdiğini savunur. İdealist insanlar eylemlerini "doğru" (etik) veya "yanlış" (günah/suç) terazisinde tartarak hareket ederler. Ancak gerçek siyaset, iş dünyası veya savaş alanında, tarihi yazan ve kuralları koyan yegâne ölçüt "başarıdır" (kazanmak). Bir eylem ahlaken ne kadar yanlış olursa olsun, eğer zafer getirmişse toplum tarafından meşrulaştırılır; eylem ne kadar doğru olursa olsun, eğer yenilgi getirmişse aptallık olarak görülür. Söz, güce tapan zihniyetin o karanlık ve buz gibi gerçekçiliğini net bir dille özetliyor.