Bu anarşist ve sert sistem eleştirisi, hukukun ve adaletin güce göre nasıl şekillendiğini gözler önüne seriyor. Toplumun adalet mekanizmaları, genellikle karnını doyurmak için bir ekmek çalan veya ufak tefek suçlar işleyen zayıf bireyleri ("küçük hırsızlar") en ağır şekilde cezalandırmak üzere kusursuz işler. Ancak büyük yolsuzluklar yapan, kitlelerin emeğini sömüren veya devleti dolandıran güç sahipleri ("büyük hırsızlar"), sahip oldukları nüfuz sayesinde aynı sistem ve hatta kolluk kuvvetleri tarafından korunurlar. Yazar, hukukun genellikle adaleti sağlamak için değil, güçlülerin çıkarlarını korumak için tasarlanmış ikiyüzlü bir mekanizma olduğunu bu vurucu aforizmayla haykırıyor.