Sanatın sadece estetik bir keyif aracı ("sanat için sanat") olmadığını, aksine toplumsal bir ameliyat neşteri (işlevi) olması gerektiğini savunan toplumcu-gerçekçi bir manifestodur. Yazar; sanatın, toplumdaki yolsuzlukları, adaletsizlikleri, yoksulluğu veya ahlaki çöküşü ("bozukluğu") deşifre eden, eleştiren ve halkı uyandıran bir eylem olması gerektiğini söyler. Güzel manzaralar çizmek veya sadece kafiye yapmak yerine; yazarın, ressamın veya yönetmenin o "bozukluğa" (yaraya) cesurca dokunması ("müdahale etmesi") gerektiğini anlatan avangard bir sorumluluk çağrısıdır.