Bu gerçekçi ve bireysel gelişim odaklı aforizma, başkalarından destek veya ortaklık beklemeden önce, insanın kendi ayakları üzerinde durabilme, kendi gücünü ve başarısını kanıtlama olgunluğuna erişmesi gerektiğini savunur. Kendi hayatını yönetemeyen, başarısı olmayan biriyle hiç kimse ortak bir geleceğe yelken açmak istemecektir.