Yargılamaya ve dedikoduya meyilli insanlara yönelik bu kaba ama dürüst uyarı (genellikle bir laf sokma/racon repliği), ikiyüzlülüğün maskesini düşürür. İnsanlar her zaman başkalarının günahlarını, hatalarını, kıyafetlerini veya seçimlerini eleştirmekte (parmak doğrultmakta) çok ustadırlar. Ancak aynı eleştirel gözle kendi geçmişlerine, kendi zaaflarına ve kendi kirli çamaşırlarına ("aynalarına") bakmaktan korkarlar. Yazar, bir başkasını yargılamadan veya ona akıl vermeden önce ("sır vereyim"), kişinin önce dönüp kendi kusurlarıyla ve ahlaki eksiklikleriyle dürüstçe yüzleşmesi gerektiğini keskin bir tokat gibi hatırlatıyor.