Bu ürpertici sosyolojik tespit, fanatizmin ve ideolojik körlüğün insanı nasıl bir canavara dönüştürebileceğini özetler. İnsanların savunduğu bir "dava" ne kadar kutsal, adil veya haklı görünürse görünsün, eğer o hedefe ulaşmak için yalan söylemek, iftira atmak, zulmetmek veya masumları harcamak mubah sayılıyorsa, o davanın savunucuları toplum için en büyük tehdit haline gelir. Ahlaki sınırları (kırmızı çizgileri) olmayan bir inanç, kendi içinde bir yıkım makinesidir. Bu söz, amacın hiçbir zaman aracı meşru kılmadığını ve ahlaktan koparılmış her ideolojinin nihayetinde bir teröre dönüşeceğini vurucu bir dille hatırlatıyor.