(Fenerbahçe tribün kültürüne, o sarsılmaz aidiyete ve muhtemelen kulübün en zor günlerinde (şike kumpası dönemi vb.) kaleme alınmış) taraftarlığı bir spor eğlencesi değil, genetik bir hastalık (bir "aşk/bağımlılık") olarak gören çok fanatik ve öfkeli bir meydan okumadır. Yazar; dışarıdaki düşmanların ("şerefsizlerin") kulübe kumpaslar kurabileceğini, takımı küme düşürebileceğini ama o tribündeki adamların (alkoliklerin/aşıkların) kalbindeki o fanatik sevgiyi ve o yıkılmaz "örgütlü inancı" yok etmeye dünyadaki hiçbir gücün ("devletin veya medyanın") yetmeyeceğini o kükreyen sesle ilan eder.