Türk devrim tarihinin stratejik farkını ve Atatürk'ün siyasi zekâsını özetleyen bu muazzam tespit, "halkçılık" kavramının tam karşılığıdır. Osmanlı'nın son dönemlerindeki aydınlar (Jön Türkler), devleti kurtarmak için genellikle Paris'e, Londra'ya kaçmış; Batı'nın desteğiyle ve gazete köşelerinden (tepeden inme) devrim yapmaya çalışmışlardır. Onların halkla bir bağı yoktu. Oysa Mustafa Kemal, kurtuluşun Batı başkentlerinde değil, doğrudan Anadolu'nun tozlu yollarında, yoksul ve çilekeş köylünün bağrında ("Samsun'da") olduğuna inanmıştır. Söz, gerçek bir liderin elitist bir sürgün olmak yerine halkının içine karışma cesaretini çok net ayırır.