Bu özlü söz, evrensel değerlerin kağıt üzerinde var olmasının, pratikte uygulanmadığı sürece bir anlam ifade etmediğini vurguluyor. Adalet, demokrasi ve özgürlük gibi yüce kavramlar; baskı, hoşgörüsüzlük ve zorbalık ortamında yeşeremez. Eğer bir toplumda eşitsizlik kök salmışsa adaletten bahsetmek kendini kandırmaktır; farklılıklara tahammül edilemiyorsa demokrasinin sadece adı kalmıştır; zorba bir baskı varsa özgürlük sadece bir masaldan ibarettir. Yazar, bu değerlerin sadece süslü kelimelerle değil, eylem ve sistemin bütünüyle var olabileceğini acı bir gerçekçilikle yüzümüze vuruyor.