Bu edebi ve felsefi aforizma, okuma eyleminin sadece niceliksel bir eylem değil, niteliksel bir derinleşme olması gerektiğini savunur. Rastgele ve çok sayıda faydasız şey okumak zihni dağıtırken; yararlı, ufuk açıcı ve insanı bilgece olgunlaştıran eserleri okumak kavrayış gücünü artırır ve bireyi entelektüel olarak üstün kılar.