(Patrick Rothfuss'un "Rüzgarın Adı" kitabından meşhur bir alıntı). Bu fantastik ama çok derin edebi söz, doğadaki ve insandaki en öngörülemez ve ölümcül tehlikeleri sıralar. Fırtınalı deniz ve zifiri karanlık (aysız gece) doğanın kaotik gücüdür. Ancak en korkutucu olanı, her zaman sakin, sabırlı ve uyumlu (yumuşak başlı) olan birinin sonunda patlamasıdır. Çünkü o öfke anlık bir sinir krizi değil; yılların birikimi, mantıkla bilenmiş ve sınırı olmayan, geriye hiçbir şey bırakmayacak mutlak bir yıkımdır.