Arthur Schopenhauer'in (veya sosyolojinin) kalabalıkların zekâsızlığına dair o muazzam derecede küçümseyici ama bir o kadar da doğru tespitidir. Dünyada milyarlarca insan yaşar ve hepsi kendi özgür fikirleri ("benim düşüncem") olduğunu sanır. Oysa yazar; gerçek ve yeni bir fikir (rönesans, kuantum, marxizm veya evrim) üretme kapasitesinin yüzyılda sadece 3-5 tane "dâhinin/filozofun" tekelinde olduğunu; geri kalan milyarlarca insanın sadece o dâhilerin ürettiği kavramları papağan gibi tekrar ederek "düşündüklerini zannettiklerini" ezici bir netlikle suratımıza çarpar.