+ Hiç olmazsa, şimdi bir evimiz olacak. - Ne evi? + Cezaevi! Bu trajikomik ve ironik diyalog, sistemin adaletsizliği karşısında çaresiz kalan, yoksulluk ve evsizlik çeken insanların düştüğü absürt durumu çarpıcı bir biçimde resmeder. Bir cezaevinin sıcak bir ev olarak görülmesi, dışarıdaki hayatın ve ekonomik koşulların insan onurunu ne denli ezdiğinin en acı göstergesidir. Dört duvar arasında özgürlüğünü kaybetmek pahasına başını sokacak bir çatı bulma sevinci, toplumsal adaletin iflas ettiğini haykırır. İnsanın çaresizliğini ve sistemin çarkları arasındaki sıkışmışlığını mizahi ama göz yaşartıcı bir dille ortaya koyar.