İnsanın kendi kendine yaptığı o en büyük psikolojik işkenceye ("kapanmamış yaralara") son vermesini emreden çok net, soğuk ve şifalı bir kuraldır. Bizi terk eden veya yarı yolda bırakan insanların arkasından yıllarca acı çeker ("yas tutarız"). Yazar; senin kıymetini bilmeyen, sana ihanet eden ("nankör") bir karakterin arkasından ağlamanın sadece kendi kalbine ve onuruna ihanet etmek olduğunu; bu yüzden o bitmiş ("yarım") ve hastalıklı hikâyeyi kendi zihninde tamamen "öldürmen/bitirmen" gerektiğini o sarsılmaz özgüvenle emreder.