Bu söz, insan doğasındaki farklı dürtülerin hareket hızını karşılaştırır; tutkuların aniden alevlenip uçtuğunu, zekanın pratik çözümlerle hızla koştuğunu, ancak derin bir muhakeme gerektiren aklın ise yavaş ve temkinli adımlarla ilerlediği için hayatta çoğu zaman olaylardan sonra olgunlaştığını ifade eder.