Zihnin sürekli olarak üretici, geliştirici ve yeni düşüncelerle beslenmesi gerektiğine işaret eden hayati bir psikolojik ve felsefi tespittir. Değirmen taşının boş döndüğünde kendi kendini aşındırması gibi, insan zihni de yeni bilgilerle, amaçlarla ve yaratıcı eylemlerle meşgul edilmediğinde kendi kendini tüketmeye, kaygılarla ve kuruntularla öğütmeye başlar. Zihinsel tembellik, insanın ruhsal dünyasında çürümeye yol açar. Bu söz, bireyi sürekli öğrenmeye, sorgulamaya ve üretmeye davet eder; çünkü sağlıklı bir ruh hali, ancak aktif, meraklı ve sürekli gelişen bir zihin yapısıyla mümkündür.