(İbn-i Haldun'un veya Gazali'nin siyasetnamelerinde geçen) "Balık baştan kokar" atasözünün o en derin sosyolojik ve psikolojik versiyonudur. Bir toplumun ahlakı sokakta değil, tepede (sarayda/yönetimde) belirlenir. Liderler yalan söylüyorsa, çalmaya göz yumuyorsa ve liyakati eziyorsa; alt tabakadaki sıradan "halk" da kısa süre sonra bunu bir "norm" olarak kabul edip birbirini dolandırmaya, ahlaksızlaşmaya başlar. Yazar; toplumun, her zaman tepesindeki yöneticinin o "iyi veya kötü" karakterini (bir ayna gibi) kopyaladığını sarsılmaz bir devlet/toplum kuralı olarak ilan eder.