Eğitimin, karakter inşasının ve ahlaki gelişimin ne denli büyük bir sabır, emek ve özen gerektirdiğini vurgulayan ahlaki bir tespittir. Başka bir insanı eğitmek büyük bir sorumlulukken, insanın kendi zaaflarıyla, huylarıyla ve egosuyla yüzleşerek kendini eğitmesi ve terbiye etmesi çok daha büyük bir irade savaşıdır. Gerçek bilgelik ve olgunluk, dış dünyayı düzeltmeye çalışmadan önce kendi iç dünyamızı düzeltmekle başlar. Bu söz, bizi kendimizle yüzleşmeye, kendi ahlaki gelişimimiz için sürekli çaba harcamaya ve nefs terbiyesini yaşamımızın en büyük ödevi olarak kabul etmeye davet eder.