Nietzsche'ye (veya Dostoevski'nin Yeraltından Notlar psikolojisine) ait olan bu derin psikanalitik aforizma, kendi kendini kandırmanın (self-deception) yıkıcı gücünü ifşa eder. Bir başkası size yalan söylediğinde bunu er ya da geç fark edip o insanı hayatınızdan çıkarabilirsiniz; bu yalanın zararı dışsaldır ve tedavi edilebilir. Ancak insan kendi korkularını bastırmak için (mutsuz evliliğinde mutlu taklidi yapmak, başarısızlığını başkalarına atmak gibi) "kendine yalan söylemeye" başlarsa, o zehir doğrudan ruha karışır ve gerçek现实ği tamamen yok eder. Yazar, içimizdeki o sahte kurgunun, eninde sonunda hayatımızı çökertecek bir saatli bomba olduğunu uyarır.