Erich Fromm'un "Sevme Sanatı" (The Art of Loving) kitabının temel felsefesini özetleyen bu derin psikolojik analiz, sevginin pasif bir "bulunma" değil, aktif bir "yetenek" olduğunu anlatır. İnsanlar sürekli olarak dışarıdan sevgi, ilgi ve şefkat bekler (sevilmeyi isterler) ve sevilmediklerinde başkalarını suçlarlar. Oysa yazar, sevginin ancak kendi içinde o kapasiteyi (şefkati, empatiyi, fedakârlığı) geliştiren insanın yayabileceği bir enerji olduğunu söyler. Sende "sevme" yeteneği (verme gücü) yoksa, kimsede o duyguyu uyandıramazsın. Alıntı, sevginin dilenilecek bir şey değil, öğrenilecek bir sanat olduğunu vurgular.