Bu rasyonel ve son derece haklı toplumsal önerme, çocuk yetiştirmenin dünyanın en ciddi sorumluluğu olmasına rağmen hiçbir denetime tabi olmamasını eleştirir. İnsanlar araba kullanmak, bir iş yeri açmak veya bir meslek sahibi olmak için aylarca eğitim alır, sınavlardan geçer ve ehliyet alırlar. Ancak dünyanın en karmaşık varlığını (insan) yetiştirmek için (ebeveyn olmak), sadece biyolojik bir üreme yeteneği yeterli görülür. Yazar, sevgisiz, travmalı veya psikolojik olarak yetersiz ebeveynlerin yarattığı toplumsal tahribatı engellemek için, anne-babalığın da mutlaka bir "ehliyet ve liyakat" şartına bağlanması gerektiğini savunuyor.