Bu söz, dini söylemleri dilinden düşürmeyen bazı grupların zamanla dünyevi hırslara nasıl teslim olduğunu hicveden eleştirel bir tespittir. İnancın manevi derinliğini kaybettiren bu yozlaşmada, öncelikler sadece makam (masa), para (kasa) ve kadın (nisa) gibi tamamen dünyevi arzulara indirgenmiştir; bu durum manevi çürümedir.