Edebiyatın ve bilginin insan ruhundaki (ve zihnindeki) biyolojik/hayati işlevini anlatan çok güçlü bir metafordur. İnsan bedeni, damarlarında dolaşan kan sayesinde nasıl hayatta kalıyor, besleniyor ve nefes alıyorsa; insanın zihni, ruhu, ahlakı ve vizyonu da (insana can veren); okuduğu kaliteli, ufuk açıcı ve (iyi bir kitap) bilgece metinlerle beslenir. Kitap okumayan bir zihin, kansız kalmış bir beden gibi yavaş yavaş ölür ve çürür.