(İslam tasavvufuna veya Şeyh Sadi-i Şirazi gibi klasik doğu edebiyatına ait) kadın-erkek ilişkilerindeki o meşhur psikolojik/iletişimsel çatışmayı (erkeğin sınavını) anlatan edebi (ve biraz da ataerkil şakayla karışık) bir ahlak tavsiyesidir. Yazar; bir kadının öfkelendiğinde veya şikâyet ettiğinde o keskin ve bitmek bilmeyen "dilinin (sözlerinin)" erkek için ne kadar yıpratıcı olabileceğini itiraf eder. Ancak tam da bu yüzden; o laflara karşılık verip kavga etmek yerine "sükunetle dinleyip yutkunmanın (sabretmenin)", ancak ermişlerin ("Allah dostlarının") başarabileceği devasa bir manevi olgunluk/sınav olduğunu öğütler.