Bu söz, başarının, inancın ve sevginin sürekliliğini korumak için sürekli emek harcanması gerektiğini anlatan bilgece bir benzetmedir. İçimizdeki heyecan kıvılcımını (kandili) hep canlı tutmak istiyorsak; onu güzel düşüncelerle, yeni hedeflerle ve sevgiyle (yağ koyarak) sürekli beslemeliyiz; çaba süreklidir.