Edebiyatın ve aydının toplumsal sorumluluğunu (varoluş amacını) özetler. Gerçek bir yazarın işi; yabancı kültürleri kopyalamak, süslü kelimelerle sahte hikayeler anlatmak veya başkalarının diliyle konuşmak değildir. Asıl ahlaki görev (vicdan borcu); kendi toplumunun acılarını, sevinçlerini ve gerçekliğini (kendi gerçeğimizi), tamamen kendine has, yerli ve dürüst bir üslupla (kendi kelimelerimizle) dile getirmektir.