Bu söz, iyilik yapmanın ve başkalarına rehberlik etmenin ilk şartının, kişinin kendi içsel sorunlarını çözmüş ve kendi ayakları üzerinde durabiliyor olması gerektiğini vurgular. Kendi karanlığında kaybolmuş, ruhsal veya maddi dengesini bulamamış birinin başkalarına ışık olması veya yardım eli uzatması faydadan çok zarar getirir. Gerçek fedakarlık ve yardımseverlik, sağlam ve kendini kurtarmış bir temel üzerine inşa edilmelidir.