(Anton Çehov'un edebiyat ve insanlık felsefesini özetleyen en ahlaki kurallarından biridir). İnsanlarla dalga geçmenin (alay etmenin), onların kusurlarına gülmenin aslında büyük bir kibir ve acımasızlık olduğunu savunur. Karşınızdaki insan fakir, çirkin veya komik durumda olabilir; ancak onun o anki çaresizliğinin arkasında ne büyük dramlar, ne kırgınlıklar (insan yaşamı hüzünlü ve ciddidir) yattığını asla bilemezsiniz. Bir başkasının acısı, eksikliği veya zavallılığı (asla gülünç duruma düşürme) üzerinden komedi yapmak, en büyük insanlık suçudur.