Bu söz, üniversite eğitiminin sadece akademik bilgiyle sınırlı kalmaması gerektiğini, gerçek hayatla ve toplumsal dinamiklerle harmanlanması gerektiğini güçlü bir şekilde ifade eder. Kıraathane, farklı sosyal kesimlerden insanların bir araya geldiği, sohbetlerin, tartışmaların döndüğü, "sokak bilgeliğinin" ve insan hallerinin gözlemlenebildiği bir mikrokozmostur.

Üniversitelinin burada bulunması, teorik bilgiyi pratikle, entelektüel derinliği ise toplumsal gerçeklerle ve insan çeşitliliğiyle bütünleştirmesini sağlar. Bu deneyim, bireyin empati yeteneğini geliştirir, farklı bakış açılarına açık olmasını teşvik eder ve onu "fildişi kuleden" çıkararak hayatın karmaşık dokusunu anlamaya yöneltir. Dolayısıyla, bu tür bir toplumsal etkileşimden yoksun bir tahsil, hayata dair derinlik ve insanı anlama becerisi açısından eksik, hatta yarım kalacaktır.