(İslam ahlakının teorisi ile pratiği arasındaki uyumu anlatan bir ölçüdür). Gerçek dindarlığın sadece ibadetlerle veya "Ben Müslümanım" demekle (sözle) ispatlanamayacağını vurgular. Bir insanın inancı ancak dürüstlüğüyle, nezaketiyle, kul hakkı yememesiyle ve etrafındaki insanlara verdiği güvenle anlaşılır. Din, etiket değil; dışarıdan bakan herkesi hayran bırakacak "güzel ve ahlaklı bir insan" olabilme sanatıdır.