Kötülüğün taktiksel zekasını ve iyiliğin saflığını kıyaslar. Kötü niyetli biri, karşı tarafın ne kadar masum ve ahlaklı (iyi) olduğunu hemen anlar ve onu kolayca manipüle edip kullanır. Ancak iyi niyetli bir insan (kalbi temiz olduğu için), herkesi kendi gibi sanır ve karşısındakinin içindeki o sinsi karanlığı (kötüyü) çok geç olana kadar göremez.