Bu söz, liyakatin kaybolduğu, ahlaki ve entelektüel çöküşün başladığı toplumlardaki tehlikeli bir dinamiği metaforik bir dille gözler önüne seriyor. Küçük insanlar ifadesiyle kastedilen; vizyonsuz, bencil ve niteliksiz bireylerin toplumda haksız bir güç ve itibar kazanmasıdır. Güneşin batışı ise adaletin, aklın ve aydınlanmanın gerileyişini simgeler. Fiziksel bir kural olarak güneş batarken gölgeler uzar; toplumsal yaşamda da erdem ışığı çekildiğinde, sıradan figürler devasa güç odakları gibi görünmeye başlar.

Psikolojik ve sosyolojik açıdan bu durum, kolektif bir çürümenin ve değerler sisteminin altüst oluşunun habercisidir. Toplumun rehberleri bilgeler ve dürüst insanlar yerine, kendi çıkarlarını gözeten liyakatsiz odaklar haline geldiğinde, o ülkenin geleceği karanlığa gömülmeye mahkumdur. Alıntı, bireysel niteliksizliğin örgütlü bir güce dönüşerek toplumsal geleceği nasıl kararttığını anlatan zamansız bir uyarı niteliği taşır.